Dokumentacja

Przegląd

Dodatki rozszerzają serwer o nowe możliwości bez ruszania rdzenia: dostawcy LLM, backendy rozpoznawania mowy, aktualizatory DNS dynamicznego, dodatkowe powierzchnie narzędzi MCP i wykrywanie aplikacji agentów kodu — wszystko to dodatki. Zarządza nimi sekcja Addons w Web UI.

Kategorie

Każdy dodatek deklaruje typ, a sekcja grupuje karty odpowiednio:

  • Applications — uczą obserwatora terminala rozpoznawać CLI agenta kodu (wbudowane: Claude Code, Codex, Kimi Code, Pi i OpenCode): wykrywanie procesów, stan zajęty/bezczynny, haki automatyzacji;
  • LLM Providers — backendy uzupełniania czatu, z których wybierają funkcje AI (wbudowany dostawca zgodny z OpenAI);
  • Voice / ASR — backendy rozpoznawania mowy (wbudowany dodatek vibe-voice wskazuje nadzorowany lokalny serwer ASR);
  • Dynamic DNS — utrzymują nazwę hosta zgodną z bieżącym adresem (wbudowany Cloudflare);
  • MCP — dodatkowe powierzchnie narzędzi MCP serwowane na hoście MCP (wbudowany EasyEDA Pro);
  • wszystko inne trafia do grupy Other.

Wbudowane i wgrane dodatki

  • Wbudowane dodatki jadą z programem i są zawsze dostępne. Ich manifest i źródło pozostają nietknięte — nadpisane źródło można w każdej chwili przywrócić;
  • Wgrane dodatki są twoje: zip z manifestem i źródłem JavaScript, instalowany przyciskiem Upload Addon;
  • Plakietka Modified oznacza dodatek, którego źródło nadpisałeś.

Każda karta pokazuje typ, plakietki i przełącznik włączenia; rozwinięta odsłania opis, autora, pola konfiguracji i kod źródłowy.

Sekcja Addons — zgrupowane karty z plakietkami i przełącznikami

Konfiguracja

Manifest dodatku deklaruje jego pola konfiguracji, a rozwinięta karta zamienia je w formularz. Wartości są przechowywane per dodatek i działają tylko, gdy jest włączony; pola hasła pozostają zamaskowane. Wyłączenie dodatku zachowuje jego konfigurację — po ponownym włączeniu kontynuujesz, gdzie skończyłeś.