Przegląd

Przekaźnik rozwiązuje jeden problem: większość maszyn siedzi za NAT-em lub dynamicznymi IP, więc klienci nie mogą dzwonić do każdej wprost. Niech jedna publicznie osiągalna maszyna pełni punkt wejścia przekaźnika; każda inna dzwoni do niej na zewnątrz. Klient utrzymuje wtedy jedno połączenie z przekaźnikiem i dociera przezeń do terminali każdego udostępnianego serwera.

Architektura

• Serwer przekaźnika — publiczny punkt wejścia, z którym łączą się klienci i udostępniane serwery. Zostaw jego Relay Address puste.
• Serwer udostępniany — maszyna, której Relay Address wskazuje na przekaźnik. Dzwoni w górę i udostępnia swoje terminale przez niego. Kolorowa smuga na każdym udostępnianym węźle diagramu odzwierciedla smugę, którą klient desktopowy maluje na kartach tego serwera — jeden kolor na serwer.
• Połączenia zawsze powstają od środka: udostępniane serwery dzwonią do przekaźnika, więc nie potrzebują przekierowania portów ani publicznego IP.

Co widzi klient

Po połączeniu z przekaźnikiem każdy udostępniany serwer zachowuje się jak maszyna lokalna:

• Karty terminali niosą kolorową smugę i ikonę zdalnego OS, identyfikując maszynę jednym rzutem oka (zob. Przewodnik konfiguracji);
• menu profili grupuje terminale per serwer — otwórz terminal na dowolnej maszynie wprost;
• grupy kart można odrywać do własnych okien, poświęcając okno jednej maszynie.

Model bezpieczeństwa

Klienci i udostępniane serwery parują się tym samym kluczem tajnym; połączenia są tunelowane przez przekaźnik. Klucz podróżuje w kodzie QR parowania / ciągu udostępniania, nigdy jawnym tekstem.

Instrukcje krok po kroku są na następnej stronie, Przewodnik konfiguracji.